Magnesia verò non solum est sed et quicquid cum componitur: unde dicitur mundus minor, id est elementis quatuor (Senior p. 219) Nam magnesia est Sal Ammoniae (Philal in Ripl. Epist. p. 17 & in experimentis angl. p. 1) corpus magnesiae ex 4 Elementis corporalibus mixtum cui infigitur (Flammel Annot. p. 777, 778.) pugnax Venus ex quatuor corporibus composita quae cum pugnat, aes nostrum. & corpus aeris quod per Lunam Lunariumve liquorem seu mercurium pugnando corrumpitur, & corpus magnesiae cui infigitur. Nam tota compositio fit per mercurium et magnesiae corpus, per marem et faeminam (Flammel ib. p. 779, 780, 783.) Nam corpus magnesiae coquitur in principio operis cum aqua donec liquescit (Turba p. 19, 20, 21.) Magnesia et Adrop sunt soror et frater, agens et patiens, et (Ripl. p. 135.) Magnesia est corpus ex pluribus rebus compositum, Albar aeris, aes quadricorporeum (Auriga Chem p. 837, 838, 841.) nomine omnis metalli dictum compositum Maier Embl. p. 131. Ludus puerorum p. 114 Magnesia Cinabrii, Chalcopyrites, Arsenicum Calcanthum. (Flammel annot. p. 776, 777) Mercurius a cinabrio (ib p. 784.) Materia nostra Agens, Leo, Rex, Auripigmentum, Sulphur (Aur. tract. in Musaeo Hermet. p. 28.) Tota mixtura ex qua trahitur humiditas quae est argentum vivum nostrum. (Ludus puer. p. 114.) Totum compositum ex mare et faemina (Flammel annot. p 784. Turba p. 37. Philal. in Ripl. port. p. 9, 194.) Amalgama is et ii seu Rebis (Ripl. p. 135. Philal. in Ripl. part. p. 194, 327. Greverus apud Lagneum in Th. Ch. v. 4. p. 718.) Magnesia nigra, caput corvi (Laur. Ventura p 287 lin 3. Consil. conjug. p. 68.) Sulphur fixum a quo destillatur, corpus magnesiae cui argentum vivum infigitur (Turba p. 27.) Latona dealbanda Maier Embl. p. 135.) aurum dealbatum Fons Chem. Philos. p. 107. Th. Ch. v. 5. p. 62. Allegor. Sapient. p. 62.) Mercurius in cujus ventre aurum nostrum latet (Ferrar. p 54.) Denique Magnesia et magnes sunt etiam in regimine Lunae et lapis albus primi ordinis. Ripl. p. 170. Hunt of Gr. Lyon p. 285, 286, 288, 290. Ferrar p. 77. Arnold. spec. Alk. p. 519. Grassaeus mineram plumbi vulgaris magnesiam vocat, dicitque Magnesiam Chaldaice significare plumbum integrum i. e. incorruptum seu nondum fusum. Grass. p.

the text on folio 56v ("Ut Pyrites") is a subsequent insertion by Isaac Newton to folio 57r, and refers to the item "Markasita"

Ut Pyrites Graece sic Marchasita Arabicè a productione ignis dicitur & Lapidem igniferum significat qui et Yphestionus i. e. Vulcanus ab aliquibus dicitur. Canepar. de Atram. p. 68. Marcasita et Pyrites idem sunt. Nam quod Latini et Graeci Pyritem dicunt Arabes vocant Marcasitam et Zeg nigrum. Et omnia quae Graeci de Pyrite scripsere, Arabes sub Marcasitae nomine in suam linguam transtulerunt. Italico verò Muliebres, il Marchese, menstruum profluvium appellant. Baccius de Gem. cap. 17 in annot p. 140. Vide et Kircherum in mundo subterraneo. et Mirandulam lib 2 de auro in Th. Ch. vol. 2 p. 350 Margarita (seu Marcasita) Pyrites dicitur quod Silice percussa ignem emittit, ex sulphure et lapide componitur et in mineris omnibus reperitur maxime vero in cupreis. Tot sunt marchasitarum genera quot metallorum quorum colores representant. Genus maximè vulgare auro simile est quoad colorem, & in igne odorem sulphureum emittit cum flamma copiosa. In marcasitis aurum, argentum & cuprum saepe inveniuntur. minerae quacum miscentur fusionem maxime impediunt. Barba de Arte metallorum cap 11. a Comite Sandwichae Anglicè versa. Marcasitam pyritem Graece vocant argentam. Flammel. Annot. p. 777. Marchesita est minera metalli cujus res quoad formam externam sed sterilis. Pyrites sterilis an quo natura, nondum formavit metallum licet in potentia in eo existat indigestum. Sic marchaesita plumbi est molybdena sterilis seu molybdoides quae plumbo destituitur Canepar de Atrament. p. 18, 19, & caput totum 19. 314, 318, 540, 327